Que vaia alguén e mo conte, porfi

O sábado 10 de outubro no pavillón municipal de Sada hai unha xornada solidaria. Non sei que tal organizada estará, pero son moitos os participantes. Se tedes un oco, porque non facerllo a esta actividade? Os nenos tamén poden pasar!

SÁBADO 10 DE OUTUBRO A PARTIR DAS 17 HORAS NO PAVILLÓN MUNICIPAL.

Xornada Solidaria organizada pola Concellaría de Benestar Social.

O próximo sábado celebrarase no pavillón municipal a xornada "Voluntariado e solidariedade en familia" . A finalidade deste evento é apoiar e fomentar a acción voluntaria e da solidariedade, así como os valores que representa na sociedade actual.

Ola Guatemala

Non te preocupes, non quería escoitarte pero non me queda outro: polo menos, ti, entre outras linguas, falas castelán. Outros téñeno máis difícil. Quen sabe? A crise da carta branca ao esquezo. Pero sigues aí, o PMA desexaría non ter que existir ou se acaso non ter que traballar: Vitaceral? Déixame pensalo. Porqué ti e non os teus irmáns? Honduras sufre un estado político caótico e inaceptable. México segue loitando contra as mafias, Colombia contra a paramilitarización, Brasil contra a deforestación, Arxentina contra a gripe, Bolivia pola súa dignidade. E velaquí que petas ti coa túa fame, Guatemala. Como entender que a fame aínda nos mata.

Pagar por respirar: outra voltiña ós alimentos transxénicos

O principal problema para min non son os transxénicos en si, senón o modo de xestionalos, a base de patentes: pódenselle pór muros ás sementes que leva o ar? Entón, como é posible que se dea a paradoxa de que o dono das patentes dos transxénicos teña dereito a reclamar a súa parte das colleitas dos campos veciños ó seu, dado que as colleitas veciñas non transxénicas acabarán queiran ou non mesturándose coa colleita transxénica? O lobo da fame proxectando a súa sombra sobre o mundo do século XXI. Pregúntome se alguén ten a idea de inxectarlle máis osíxeno ó aire e despois o mesmo acaba mesturándose co aire libre, tocaranos pagar por respirar.

Reis da Terra

Dise deles que son os reis da Terra (Gloria Fuertes). Que, coma os tolos e os bébedos, adoitan dicir verdades que outros calan. Que os seus aliados naturais son os avós. Que poden ser moi crueis. En realidade, todos o fomos un día (hai quen non deixou de selo) e por iso entendemos que os nenos son merecedores dunha especial atención e protección. E nesta idea teñen a súa orixe algunhas organizacións solidarias que teñen ós pequenos no seu punto de mira, no seu motor e foco de actuacións. Este sería o caso, por exemplo, de Save the Children. Debido a que cada país é un campo de batalla diferente coa súa propia loita ó respecto dos pequenos, Save the Children desdóbrase buscando as necesidades que, no caso de España pasa, entre outras cousas, por mellorar os espazos públicos de xogo dos cativos. Se tés algunha denuncia fotográfica relacionada co tema, podes enviarlla para que se integre na campaña Queremos jugar.

Somos persoas, ou iso creo

(Mundo, mundo) Un minuto de silencio...

Polos refuxiados que pare a violencia,

os que padecen por mor da saúde,

os que loitan pola vida,

os que se sinten sós,

os que pasan frío,

os que saben que o maior tesouro é un grolo de auga potable,

os que se decatan un día de que a Natureza se lles veu enriba.

Dende o noso ordenador, cunha taza de café quente e un caramelo que pasa dun carrizo ó outro sen querer acabar de desfacerse, avergonzámonos de sabelo. Pero apagamos os ordenadores, e esquecémosvos. Porque non queremos lembrar a nosa fraxilidade.

(Precisións sobre as imaxes: refuxiados que se afastan do epicentro da violencia en Sri Lanka, salas de espera médicas nun país desenolvido e noutro que non o é –ambas semellantes-, bebé prematuro, debuxo dun enfermo na soidade do hospital, mozo xaponés vítima do hikikomori, bafo e choiva no cristal remarcando a diferenza de temperatura entre dentro e fóra, pozos e pozas en África e Asia, terremoto en Italia, debuxo dun asolagamento en India).

Pranta unha árbore,...

...escribe un libro, tén un fillo...

Segundo un dito, hai que facer polo menos unha desas tres cousas para gozar dunha vida plena. Será verdade que Etiopía e Kenia lideran a prantación de árbores como un medio sinxelo e eficaz de loitar contra o cambio climático? Detrás desta nova están movementos sociais como o Green Belt Movement do que creo lembrar que xa falamos aquí. A ver se o resto do mundo toma exemplo de África.

(Na imaxe, Wangari Maathai, líder do movemento Green Belt, axudando a unha meniña na prantación dunha árbore)

Ollada gráfica á crise